Tijdens de voorbereiding hebben wij onszelf een aantal vragen gesteld:

1. Is een pelgrimstocht alleen voor religieuze mensen?

Nee. Uit de literatuur blijkt dat wij in feite relatief weinig pelgrims zullen tegenkomen met een uitgesproken religieuze motivatie. Ook zullen wij weinig mensen ontmoeten, die het spirituele aspect van de tocht ontkennen. Juist omdat "spiritualiteit" zo verschillend beleefd kan worden, trekt de pelgrimage allerlei mensen aan, die "bewust onderweg" zijn en die soms zelfs hun levensverhaal met ons willen delen. Wij zijn zeer benieuwd.

2. Wat is de beste tijd voor het maken van een pelgrimstocht?

Misschien begint die tijd wel als de winter voorbij is en de lente zich aandient. Speciaal de lopers die vanuit Nederland op weg gaan naar Santiago (om daar op 25 juli de naamdag van Jacobus de Meerdere te kunnen vieren) zullen op dit moment wachten. De datum van hun vertrek zal dan moeten liggen ergens in de laatste twee weken van de maand maart. Een vertrek omstreeks deze tijd heeft als bijkomend voordeel dat de kans op extreme hitte (die men in juli en augustus vanaf midden-Frankrijk en speciaal op de Spaanse hoogvlakte kan verwachten) kleiner wordt.
Dat er bij vertrek in de tweede helft van de maand maart rekening gehouden moet worden met overvloedige regenval in de eerste weken van de reis is iets dat dan maar op de koop toe genomen moet worden. Voor degene die niet gebonden is aan bovengenoemde datum is het niet zo 'n gek idee om omstreeks 1 juli te vertrekken. Wie in deze periode onderweg kampeert, vindt alle accommodaties open en twee maanden later wordt het al in Zuid-Frankrijk minder warm én minder druk. Dat laatste geldt mogelijk nog meer voor Spanje, waar u omstreeks die tijd bovendien best redelijk weer kunt treffen.
Wie kan er al een voorspelling doen over het weer? De weergoden beslissen immers praktisch altijd anders dan wij wensen. Eén ding is zeker: in het Spaanse Galicië regent het veel, bijna elke dag wel een tijdje.
Overigens zijn er ook mensen die op 1 januari of 1 september vertrekken. Zij maken een deel van de winter mee, en genieten van de ruigere weersomstandig-heden, de eenzaamheid, de rust...
Wij waren beslist niet van plan om in de winter te gaan, maar als je dit wel bent, bedenk dan wel, dat de "meseta" op ongeveer 800 meter hoogte ligt en dat er vanuit Frankrijk geredeneerd, drie bergketens moeten worden overstoken op een hoogte van ongeveer 1400 meter. Het kan er heel koud zijn, nat en met harde wind, en er kan zelfs diepe sneeuw liggen. In de winter zijn niet alle pelgrimsherbergen ("refugios") geopend. Bovendien is er in veel refugio's geen verwarming. Uiteindelijk hebben wij besloten om op 22 april te vertrekken.

3. Wat voor weer kunnen wij verwachten??

Wanneer wij dat zouden weten, dan zou de kledingkeuze geen verassing meer zijn. Wij zullen gezien het tijdstip waarop wij vertrekken te maken krijgen met alle soorten weer en misschien van langere duur dan ons lief is. Natuurlijk is over het algemeen de temperatuur in Frankrijk en Spanje hoger dan in onze regionen, maar dat is geen vast gegeven. Talrijk zijn de verhalen over langdurige regenval in Frankrijk (vaak dagen achter elkaar) en ook de hitte tijdens de tocht over de Spaanse hoogvlakte kan ondraaglijk zijn. Nachtvorst in de laatste week van augustus op een dagmars afstand van Le Puy-en-Velay blijkt mogelijk en verhalen over koudeperioden en sneeuwstormen in de zomermaanden doen uitgebreid de ronde. Het kan ook in november in Spanje nog aantrekkelijk weer zijn.
Voor wie dit niet concreet genoeg is, is er de website van Peter Robins, een Engelse pelgrim, die links heeft verzameld naar 5-daagse voorspellingen en 30-jaars weersgemiddelden(!) van diverse plaatsen langs de Camino of onderweg in Frankrijk.

4. Hoeveel kilometer fietsen wij per dag, en hoe lang doen wij er dan over?

Ook op deze vraag is moeilijk een eensluidend antwoord te geven. Het hangt van veel factoren af hoe snel je jezelf op de fiets kunt verplaatsen. Het weer - speciaal de wind - is van belang, en natuurlijk de weg of het terrein waarop je fietst. Ook je eigen conditie (van de dag of het moment) is van belang en vanzelfsprekend ook het gewicht van je bepakking. Of je alleen fietst of in groepsverband speelt een grote rol en de kwaliteit van je fiets is evenzeer van belang.
Wij hebben goede fietsen tot onze beschikking, die niet maximaal belast worden (dat betekent: wel gevulde stuur-, achter- en zadeltassen, trekkerstent en kookbenodigdheden: geschat gewicht: 15 kilogram), dan moet het mogelijk zijn een afstand van 80 tot 100 km per dag te overbruggen. Dat de ene fietser dit gemiddelde gemakkelijk haalt en dat de andere hier veel moeite mee heeft, zal duidelijk zijn.
Het een en ander staat of valt met het plannen van de dag. Wij hebben een afstand van ongeveer 80 kilometer op het oog. Op de kaart beslissen wij dan wat het doel wordt. En dan maar hopen dat er camping ligt, gîte d'etape of refugio of wat voor onderkomen dan maar ook. Verder moeten wij rekening houden met het feit dat sommige onderkomens gesloten zijn of nog erger al vol zijn. 
 

5. Welke onderdakmogelijkheden voor pelgrims zijn er in Frankrijk en Spanje ?

In Frankrijk zijn de mogelijkheden om ergens 's nachts onderdak te komen erg afhankelijk van de route die wij kiezen. In het dunbevolkte noorden van Frankrijk zijn de mogelijkheden beperkt, in het oostelijk deel van dit gebied meer nog dan in het westen.
Een gîte d'etape, resp. een gîte communal, is doorgaans een goede logeermogelijkheid en anders is een vraag bij de plaatselijk vvv in de wat grotere plaatsen naar adressen gauw gesteld. Pelgrims met een tent proberen natuurlijk een camping te bereiken, maar dat zal niet altijd lukken (camping gesloten, hotelletje dicht). Maar geen paniek, een onderdak vind je eigenlijk altijd wel. Het advies in deze is “Probeer je in verbinding te stellen met de burgemeester van het dorp waarin je verzeild bent geraakt”. Het moet wel heel gek lopen als hij je niet helpt bij het vinden van een dak boven je hoofd. Het wordt dan zeer spannend waar je dan terecht kunt komen! Maar mag je een gegeven paard in de bek kijken? Ook de pastorie van een kerk, eventueel bij een klooster of anders particulieren zouden volgens de literatuur behulpzaam zijn, in noodgevallen zelfs de mensen van de gendarmerie.
Hoe zuidelijker in Frankrijk, hoe verder in Spanje, des te meer mogelijkheden schijnen geboden te worden aan de pelgrims om de nacht door te brengen. Op veel plaatsen langs de Franse pelgrimsroutes en zéker langs de Camino vind je hotelletjes en pensionnetjes die over het algemeen redelijk geprijsd zijn. Overigens, in Frankrijk mag je wild kamperen, mits je 'officiëel' toestemming van de eigenaar van de grond hebt.

In Spanje is wild kamperen officieel niet toegestaan. Bij sommige plaatsen zijn er zonas acampadas, dat zijn eenvoudige terreinen waarop je kunt kamperen. Vaak staan er picknicktafels en is er een bron, sanitair ontbreekt. In de praktijk is het meestal geen probleem om bij een klein dorp je tent op te zetten. Vraag wel altijd toestemming, in een winkel of bar weet men vaak wel wie je daarvoor moet aanschieten. Soms de burgemeester ( el señor alcalde) of de Guardia Civil. En wat is er voor de pelgrim mooier dan op het veldje naast een ermita te kamperen, een kapel net buiten het dorp, die alleen bij bijzondere gelegenheden wordt gebruikt.

In Frankrijk vind je "gîtes d'étapes"" overal langs de route vanaf Le Puy en, (veel) minder regelmatig, langs de wegen vanaf Parijs, Arles en Vézelay. Ze zijn toegangelijk voor iedereen. Er zijn (meestal) warme douches en er is (vaak) een mogelijkheid om zelf te koken. Je kunt er reserveren, wat vooral in het drukke seizoen (juli en augustus) is aan te bevelen.

In Spanje vind je specifieke pelgrimonderkomens, (refugio's), vooral langs de Camino Francés, de 'Calle Mayor', die noordelijk Spanje van oost naar west doorkruist. Ook langs andere pelgrimswegen in Spanje tref je ze aan, weliswaar in veel kleiner aantal. Buiten dit land kom je ze niet vaak tegen.